به گفته معاون امور اجتماعی سازمان بهزیستی کشور، هفت درصد تماس‌های اورژانس اجتماعی سال گذشته درخصوص انواع کودک‌آزاری‌ها (جسمی، جنسی، روانی و غفلت و بی‌توجهی) بوده است؛ در حال حاضر نیز در تمام دنیا و همچنین ایران، بیش از 70 درصد کودک‌آزاری‌ها را "غفلت" و "بی‌توجهی" در بر می‌گیرد.

به گزارش سلامت نیوز به نقل از ایسنا، حبیب‌الله مسعودی فرید در نشستی خبری که در راستای هفته سلامت برگزار شده بود، افزود: غفلت و بی‌توجهی مانند غفلت در بهداشت و غیره کودک نوعی کودک‌آزاری بوده و قطعا این عدم توجه حتی اگر در دوران کودکی آثار و تبعات خود را نشان ندهد، در بزرگسالی آسیب‌های ناشی از خود را بروز خواهد داد.

معاون امور اجتماعی سازمان بهزیستی کشور ضمن بیان اینکه در سال 93 بیش از 600 هزار تماس با اورژانس اجتماعی برقرار شده است که حدود یک‌چهارم تماس‌ها مرتبط بوده‌اند گفت: این اورژانس از سال 87 آغاز به کار کرده و به مرور زمان توسعه یافته است به طوری که در حال حاضر بیش از 300 خودرو و 370 مرکز مداخله در بحران در اقصی نقاط کشور وجود دارد.

وی ادامه داد: همچنین در سال 93، شش درصد تماس‌ها نیز مربوط به همسرآزاری بوده که بیشترین نوع آن همسرآزاری جسمی است، زیرا به نظر می‌رسد بسیاری از زوجین هنوز مهارت‌های گفت‌وگو را نیاموخته‌اند.

معاون امور اجتماعی سازمان بهزیستی کشور همچنین عنوان کرد: 17 درصد تماس‌های اورژانس اجتماعی نیز دیگر مسائل خانوادگی همچون مشکلات فرزندپروری، فرهنگی و... بوده است.

مسعودی‌فرید ادامه داد: این 17 درصد رقم بسیار قابل توجهی است و باید مداخلاتی در این خصوص صورت گیرد و 12.5 درصد تماس‌ها نیز در ارتباط با موضوع طلاق بوده است.

وی ضمن بیان اینکه بیشترین تماس‌ها با اورژانس اجتماعی در کلانشهرها بوده است، گفت: یکی از رویکردهای سازمان بهزیستی کشور در سال جاری، آگاه‌سازی مردم در مورد کارکرد اورژانس اجتماعی است، زیرا طبق بررسی‌های صورت گرفته، حدود 20 25 درصد مردم از خدمات ارائه شده این اورژانس آگاهی دارند و یکی از اقداماتی که در این راستا انجام شده، تولید یک سریال تلویزیونی با این موضوع است.

معاون امور اجتماعی سازمان بهزیستی کشور همچنین از راه‌اندازی اورژانس اجتماعی در شهرهای بالای 50 هزار نفر در سال جاری خبر داد و گفت: اورژانس اجتماعی مانند سایر مراکز خدماتی سطح‌بندی شده است و در ابتدا در شهرهایی که این اورژانس راه‌اندازی خواهد شد، سطح سه در خدمات ارائه می‌شود.

مسعودی‌فرید در ادامه تصریح کرد: مراکز سطح سه اورژانس اجتماعی روزانه بوده و با حضور کارشناس و مددکار خدمات خود را ارائه می‌دهند و در صورتی که تشخیص داده شود که شهر موردنظر آسیب‌های متعددی را داراست، سطح 2 و یا سطح 1 این اورژانس در آن راه‌اندازی خواهد شد که مراکز سطح دو شبانه‌روزی بوده و سطح یک نیز با تیمی بسیار حرفه‌ای در مراکز استان‌ها راه‌اندازی می‌شود.

وی همچنین از آمار رسمی پزشکی قانونی درخصوص خودکشی خبر داد و گفت: براساس آمار رسمی پزشکی قانونی از هر 100 هزار مرگ 5.5 مرگ براثر خودکشی اتفاق می‌افتد.

معاون اجتماعی سازمان بهزیستی کشور درخصوص کودک‌آزاری تاکید کرد: کودک‌آزاری جرم عمومی است و نیاز به شاکی خصوصی ندارد و هر فردی که شاهد کودک‌آزاری باشد باید این موضوع را به مراتب قضایی اطلاع دهد و در غیراینصورت مرتکب جرم شده است.

منبع:سلامت نیوز


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط یک کودک خیابانی در پنجشنبه سوم اردیبهشت ۱۳۹۴ و ساعت 21:12 |

 

سلامت نیوز: در خيابان‌هاي تهران ٥٠٠ زن و ٥٠٠ کودک کارتن‌خواب زندگی می‌کنند رسیدگی به هر کودک کار، سالانه ٥ ‌میلیون تومان نیاز دارد.

٨٠‌ درصد کودکان کار با پدر و مادرشان زندگی می‌کنند

کودکان کار و خیابان تعدادشان هرچقدر باشد، حالا سالهاست که خیلی‌ها آنها را یکی از آسیب‌های اجتماعی جدی در ایران و به‌ویژه تهران می‌دانند. کودکانی که بین مسئولان مختلف، هم درباره تعدادشان و هم در مورد نهادی که باید متولی اصلی رسیدگی به وضع آنها باشد، اختلاف وجود دارد. حبیب‌الله مسعودی‌فرید، معاون امور اجتماعی سازمان بهزیستی هم یکی از مسئولانی است که در این چندماهی که به این معاونت آمده، درباره وضع کودکان کار و خیابان زیاد صحبت کرده است. او در گفت‌وگو با «شهروند» می‌گوید که تعداد کل کودکان کار و خیابان در ایران ١٥‌ هزار نفر است و آمارهای میلیونی درباره آنها را قبول ندارد. فرید در این گفت‌وگو حرف‌های زیادی درباره این کودکان دارد؛ مثل تعداد ٥٠٠ نفری کودکان کارتن‌خواب در تهران و کمبود اعتبارات برای رسیدگی به وضع کودکان کار.
آقای دکتر آخرین‌باری که من با معاون سابق امور اجتماعی بهزیستی صحبت کردم، او از ارتباط جنسی ٤٦‌ درصد کودکان کار خبر داد. آقای نفریه آن زمان این موضوع را براساس نتایج یک تحقیق درباره کودکان کار و خیابان اعلام کرد. نظر شما درباره این موضوع چیست و آیا پژوهش جدیدی دراین‌باره انجام شده است؟
این موضوع براساس پژوهشی اعلام شده که خانم دکتر وامقی در بهزیستی انجام دادند که موضوع آن بررسی عوامل خطر در کودکان خیابانی بود. این پژوهش شیوعی درباره اچ آی وی، ایدز را در میان این بچه‌ها نشان نداده، چون روی آنها آزمایشی انجام نشده است. این پژوهش بیشتر درباره رفتارهای این کودکان است.
خب براساس این پژوهش، کودکان کار بیشتر در معرض چه خطرهایی‌اند؟
به‌هرحال آنها بچه‌هایی‌اند که در خیابانند و احتمال آسیب‌های جسمی، جنسی و روانی در آنها بیشتر است. البته این تحقیق درباره کودکانی بود که در تهران کار می‌کنند و شاید بتوان آن را تصویری از وضع کودکان خیابانی کشور دانست. آن چیزی که ما درواقع در پژوهش‌های قبلی متوجه شده‌ایم این است که ٨٠‌ درصد کودکان خیابانی با پدر و مادرشان زندگی می‌کنند. آن زمان که من در دفتر امور آسیب‌دیدگان اجتماعی بودم، خیلی وقت‌ها شاهد بودم که این کودکان را ما از خیابان‌ها می‌آوردیم و می‌خواستیم که در مراکز خودمان نگهداری کنیم ولی چون آنها پدر و مادر داشتند با شکایت آنها و با حکم قاضی، بعد از یک روز به خانه‌هایشان
باز می‌گشتند.
این موضوعی است که کنترل شما از سازمان بهزیستی خارج است و قانون تکلیفش را معلوم می‌کند، ولی به‌هرحال نمی‌توان گفت که چون دست شما از نظر قانونی دراین‌باره بسته است، پس وظیفه سازمان بهزیستی برای رسیدگی به وضع آنها ساقط است؛ مانند تمام سال‌هایی که تولی امور این کودکان بین سازمان شما و دیگر نهادهای مسئول پاسکاری شده و در آخر این کودکان کارند که در این میان آسیب می‌بینند. شما فکر می‌کنید راه حل نهایی این موضوع چیست؟
به نظر من ما برای این‌که بتوانیم خدمات بهتری به این کودکان بدهیم باید اولا خانواده‌ها را در این فرآیند درگیر کنیم و ثانیا باید به سمت ارایه خدمات روزانه برویم؛ مثلا همان‌طور که مراکز گذری کاهش آسیب در حوزه اعتیاد وجود دارد، در حوزه کودکان کار هم می‌توان این مراکز را داشت. ما باید مرکز گذری برای کودکان خیابانی با نگاه کاهش آسیب داشته باشیم و در کنار آنها به سمت این برویم که کلا این موضوع ریشه‌کن شود چرا که یک کودک نباید به هیچ‌وجه هشت، ٩ ساعت در خیابان‌ها باشد و کار کند. ما وقتی با مسئولان بهزیستی کشورهای پیشرفته صحبت می‌کنیم، آنها هم می‌گویند ما مراکزی را برای این کودکان ایجاد می‌کنیم که اگر مثلا کودکی تا قبل از این هشت ساعت در خیابان کار می‌کرده، حالا دو ساعتش را به این مراکز بیاید و شش ساعت در خیابان باشد. در این مراکز نکات ایمنی به کودکان یاد داده می‌شود. به‌هرحال این بچه‌ها
به‌دلایل مختلفی در خیابان کار می‌کنند؛ یکی پدر معتاد دارد، یکی پدرش بیکار است و آن یکی اصلا پدر ندارد، بعضی از آنها هم هر روز از پدرهایشان کتک می‌خورند تا به خیابان‌ها بیایند و کار کنند. مثلا ما موردی در خیابان هرندی داشتیم که پدر وقتی دیده بود بچه‌اش به اندازه کافی کار نکرده و پول خوبی به خانه نیاورده، او را از طبقه دوم پایین انداخته بود و دست و پای بچه شکسته بود. هرکدام از اینها مداخلات خاص خودش را دارد.
الان بهزیستی چند مرکز گذری کاهش آسیب یا همان DIC‌ها در حوزه کودکان کار راه‌اندازی کرده است؟
در حال حاضر ما در استان‌های البرز، تهران، خوزستان، همدان و چهارمحال و بختیاری این مراکز را راه‌اندازی کرده‌ایم.
پنج مرکز برای این تعداد کودک کار، کم به نظر می‌رسد. برای راه‌اندازی این مراکز در دیگر استان‌ها و بیشتر کردن تعداد آنها در شهرهای بزرگ برنامه‌ای ندارید؟
آن‌طور که برنامه‌ریزی شده، امسال در ١٥ استان مراکز خدمات روزانه به کودکان کار راه‌اندازی می‌شود که اسم آنها را مراکز کودک و خانواده گذاشته‌ایم و نگاهمان به آنها کاهش آسیب درباره کودکان کار است. مثلا در خوزستان ما خانواده‌ای را دیدیم که یکی از دختران آن دیپلم داشت و می‌توانست آموزش ببیند و برای خانواده درآمدزایی کند، بنابراین ما به او آموزش خیاطی دادیم و توانست برای خود و خانواده‌اش از این راه درآمدزایی کند. در این مراکز ما با خانواده‌ها داد و ستد می‌کنیم؛ مثلا اگر قرار است از خانواده‌ها حمایتی کنیم در مقابلش به او می‌گوییم که این کار را می‌کنیم در مقابل بچه شما این‌جا بیاید و سواد یاد بگیرد.
سالهاست که آمارهای مختلفی درباره تعداد کودکان کار و خیابان در کشور و تهران داده می‌شود. آمارهایی که معمولا اختلاف‌هایی هم درباره‌شان وجود دارد. بالاخره تعداد این کودکان چقدر است؟
بر اساس پژوهش ما تعداد پذیرش‌های ما در کل کشور شش‌هزار کودک است.
این‌که تعداد پذیرش‌های شماست، تعداد کل این کودکان چه اندازه است؟
براساس برآورد ما حدود ١٥‌ هزار کودک کار و خیابان داریم.
البته این درحالی است که فعالان حقوق کودک حتی از تعداد میلیونی این کودکان خبر می‌دهند.
به هرحال باید مبنای علمی این موضوع بیان شود. این آمارها درباره تعداد کارتن‌خواب‌ها هم اعلام می‌شود؛ مثلا بعضی‌ می‌گویند ما ١٥‌ هزار کارتن‌خواب در کشور داریم، ولی وقتی من از شهرداری دراین‌باره پرسیدم و گفتم شما چه مطالعه‌ای در این‌باره دارید، دیدم که مطالعه‌ای در این‌باره وجود ندارد.
براساس اطلاعات و پژوهش‌های شما تعداد کارتن‌خواب‌ها در کشور چقدر است؟
ما در این‌باره پژوهشی نداشته‌ایم، ولی براساس مطالعات ما و بررسی‌هایی که با گروه طلوع بی‌نشان‌ها داشته‌ایم، مسئولان این گروه با توجه به این‌که همه مکان‌های کارتن‌خواب‌ها را زیر نظر دارند، می‌گویند که در تهران حدود ٥٠٠ زن کارتن‌خواب وجود دارد.
تعداد کل مردان، زنان و کودکان کارتن‌خواب چقدر است؟
من فکر می‌کنم در تهران بین چهار تا پنج ‌هزار کارتن‌خواب داریم.
از این تعداد چند نفر کودک‌اند؟
تعداد بچه‌های کارتن‌خواب خیلی کم است.
یعنی چند‌ درصد کارتن‌خواب‌ها کودک‌اند؟
یک‌درصد کارتن‌خواب‌های تهران، یعنی
یک‌ درصد از ٥٠‌ هزار نفر کودک هستند که می‌شود ٥٠٠ نفر. مثلا من چند وقت پیش به یکی از مناطقی که تعداد زیادی از کارتن‌خواب‌ها زندگی می‌کنند یعنی پایین بزرگراه آزادگان رفته بودم و در آن‌جا پنج زن بودند و یک کودک. به‌هرحال ما هنوز پژوهش جامعی درباره کارتن‌خواب‌ها نداریم و امسال قرار است درباره شیوع‌شناسی و جمعیت‌شناسی آنها پژوهش انجام دهیم تا ببینیم چه تعداد از آنها زن و چه تعداد مردند و اعتیاد و دیگر آسیب‌های اجتماعی در آنها چگونه است.


منبع:سلامت نیوز

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط یک کودک خیابانی در پنجشنبه بیست و هفتم فروردین ۱۳۹۴ و ساعت 23:46 |
به گزارش «تیتریک»، سوریه در یکی دو سال گذشته با گسترش تروریسم با شرایط بحرانی دست و پنجه نرم کرده است و حضور تروریست‌ها باعث شده تا خیلی از مردم سوریه خصوصا کودکان در شرایط بدی قرار داشتته باشند.

"کریستیانو رونالدو" با انتشار تصویری از یک کودک سوریه‌ای در صفحه اجتماعی خود با محکوم کردن اقدامات علیه کودکان این کشور، خواستار ایجاد شرایط بهتر برای این افراد شد. این بازیکن پرتغالی در صفحه اجتماعی خود نوشت: "زید"، 9 ساله! 3 سال پیش از خانه‌اش در سوریه فرار کرد و حالا نام دوستان قدیمی‌اش را فراموش کرده است اما ما "زید" را فراموش نخواهیم کرد."
حمایت کریستیانو رونالدو از کودکان سوری

برداشت ازسایت خبرخوان قطره

+ نوشته شده توسط یک کودک خیابانی در جمعه چهاردهم فروردین ۱۳۹۴ و ساعت 22:40 |

 

سلامت نیوز: در میزگرد اعتیاد کودکان عنوان شد که هنوز سن اعتیاد تک رقمی نشده و هیچ آمار و تخقیقی در این مورد انجام نشده است.همچنین ترک اعتیاد کودکان نیاز به مرکز تحصصی ندارد هرچند که شیوه ترک متفاوت است.

برای کودکان و دانش‌آموزان معتاد راه درمانی وجود دارد؟

به گزارش سلامت نیوز به نقل از خبرآنلاین، تولد نوزاد معتاد، کاهش سن اعتیاد به زیر ۱۰ سال، پیدا شدن کودک ۳ ساله معتاد،‌ کودکان خیابانی معتاد، کودکان فروشنده مواد مخدر و مواردی از این دست که نشان می دهد که اوضاع شیوع مواد مخدر در ایران وخیم است. اما واقعا اینگونه است؟ اصلا چقدر کودک معتاد در ایران وجود دارد؟ سن اعتیاد واقعا تک رقمی شده است؟ اگر تک رقمی شده، مرکز درمانی خاص و یا پروتکل خاصی برای درمان کودکان معتاد وجود دارد؟ یک شائبه مهمتر؛ اگر سن اعتیاد تک رقمی شده، پس آمار یک میلیون و ۳۰۰ هزار معتادی که نهادهای دولتی اعلام می کنند، نباید درست باشد.

برای پاسخ به این سوالات و سوالات بیشتر،‌ میزگردی را با حضور محسن روشن پژوه، معاون پیشگیری از اعتیاد سازمان بهزیستی، عباس دیلمی زاده، مدیرعامل جمعیت تولد دوباره و رضا دانشمند روان‌پزشک و روان‌درمانگر‎ اعتیاد برگزار کردیم. نتیجه این میزگرد البته متفاوت از تمام خبرهایی بود که درباره کودکان معتاد منتشر می شود.

مشروح میزگرد درباره کودکان معتاد را بخوانید؛

آقای دیلمی زاده، با توجه به اینکه شما 15 سال است در زمینه ترک اعتیاد کار می کنید آیا آنطور که اعلام می شود ، سن اعتیاد کاهش پیدا کرده است؟

ادامه  مصاحبه در ادامه مطلب...

منبع:سلامت نیوز (برداشت ازسایت قطره)

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط یک کودک خیابانی در شنبه هشتم فروردین ۱۳۹۴ و ساعت 21:11 |